ARTHUR NAEYAERT, EEN LEGENDARISCHE FIGUUR door Georges Vandewalle

Uit “Lichterveldse Ziek-zakjes” Deel 3 pag. 150  door Georges Vandewalle

Arthur Naeyaert, een legendarische figuur

Arthur was een Torhoutenaar, maar het feit dat hij gedurende en na de oorlog verschillende keren ter sprake kwam, meen ik wel, zij het dan kort, een tekst aan hem te mogen wijden.
Tuur Naeyaert was een mysterieuze man die bij de bevolking bekend stond als een onverschrokken uitdager van de bezetters en deze laatsten een heilige schrik inboezemde. Trouwens, reeds vanaf de eerste dag dat Torhout bezet was moest hij reeds onderduiken daar hij betrokken was in strubbelingen tussen Duitsers en aftrekkende Belgen. Tuur was een ‘burger’, men kon er dus een voortdurende jacht op maken. Maar Tuur liet zich niet onbetuigd. Hij stuurde de Duitsers zijn eigen foto met de bede, nu ze hem zo goed kenden, maar liefst de andere burgers gerust te laten en met de verwittiging dat hij om ieder burger die men om zijnentwille aanhield een Duits officier zou neerschieten.
De lezer begrijpt dat Tuur geen katje was om zonder handschoenen aan te pakken. Hij wist dan ook steeds aan de klauwen van de vijand te ontsnappen. Tot viermaal toe kon hij, na aanhouding ontsnappen toen hij werd opgeleid, waarbij hij de laatste maal, in volle stad Gent in de dij werd geschoten. Verder aarzelde hij niet, als vrienden van  hem, in de Torhoutse amigo zaten, ze er uit te bevrijden. Allemaal zaken die hem weinigen zullen nadoen.
Aanvankelijk was hij ook betrokken in enkele geheime opdrachten. Het feit dat hij voortdurend verplicht was zich schuil te houden, vier lange bange jaren, verplichtten hem sommige voorwerpen van de vijand te ontfutselen, dit om aan geld te geraken om in zijn eigen onderhoud te voorzien. Vooral in het afhandig maken van paarden aan de vijand was hij een eerste baas.
Tijdens de oorlog waren twee feiten zijn hoofdbekommernis: uit de handen van de vijand trachten te blijven, om deze laatsten zoveel mogelijk nadeel te berokkenen.
Gedurende de bezetting lieten de Duitsers in Torhout en omliggende een affiche uithangen waarop vermeld stond dat een beloning van 1000 mark beloofd werd aan degene die het verblijf van Naeyaert kon aanduiden of kon helpen tot zijn gevangenname. Ook een volgend bericht werd uitgevaardigd: “Burgers die de moordenaar Naeyaert onderkomen of zijn verblijfplaats, als ze die kennen, niet aangeven worden met 1000 mark gestraft of in gevangenschap naar Maubeuge overgebracht”. Maar… niemand gaf daar berichten van over.
In 1920 trok Tuur met zijn jonge vrouw naar Canada. In 1940 wou hij terug keren, doch dit werd hem afgeraden, en best ook want toen de eerste Duitsers in 1940 terugkeerden informeerden zij of Naeyaert nog leefde!
De “Gazette van Dedroit” liet rond 1923 zijn oorlogsgebeurtenissen in geuren en kleuren verschijnen.
Tuur bleef steeds een verrassend eenvoudige en sympathieke figuur wiens naam onafscheidelijk  verbonden is met de oorlog 14-18, niet alleen in Torhout, maar in gans het Houtland.

Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s